Eerder schreef ik op deze plek dat de financial van de toekomst een echte marketeer is. Want hoe onwaarschijnlijk dat ook lijkt, er is een interessante ontwikkeling gaande. Een paradigmaverschuiving waardoor financials en marketeers voor eenzelfde opdracht komen te staan; van het maken van economische impact naar maatschappelijke impact. Samen kunnen zij een force for good vormen. Hoe dan?
Als professional houd je ontwikkelingen met betrekking tot automatisering in de gaten en weet je dat parate kennis nodig blijft. Interpreteren blijft mensenwerk en je hebt kennis nodig om in te schatten of beweringen lijken te kloppen.
Met deze belofte gingen we de verkiezing in ruim 9 maanden geleden, nadat het kabinet in januari van dit jaar afgetreden was. Er moest nieuw elan komen in de politiek.
Finance maakt momenteel een enorme transformatie door. Denk alleen maar aan Artificial Intelligence, machine learning, data analytics en hoe dit elke baan veranderd. Met als gevolg dat er een dringend beroep wordt gedaan op financeprofessionals om mee te helpen deze bedrijfstransformatie het digitale tijdperk in te loodsen, waar processen en beslissingen data based verlopen. Dat we beschikken over financeprofessionals die zich snel aanpassen aan de huidige eisen en technisch onderlegd zijn om met digitale data te werken, is belangrijker dan ooit. En hoe past u zich blijvend aan? Door te upskillen.
Wekelijks kijkt een professional uit ons cm: nieuwspanel terug op het nieuws. Deze week gaat Frank Bakker, directeur bij Markus Verbeek Praehep (MVP), namens de SRFA in op de veranderende financiu00eble functie op een krappe arbeidsmarkt.
Keer op keer verbaas ik me erover, al die mensen die hun onvrede uiten over van alles en nog wat. Of het nu gaat om privu00e9aangelegenheden, over corona, over duurzaamheid over politiek, over kunst of over sport. Het lijkt erop of de meningsverschillen, ook wel verschil van inzicht genoemd, steeds heftiger worden.
Hoewel elke vergelijking natuurlijk mank gaat, gaan in deze uitdagende tijden mijn gedachten terug naar de crisis van begin jaren '80; met een instortende huizenmarkt, een sterk stijgende werkloosheid en een dalende BBP. Ik kreeg er als tiener weinig van mee. Mijn ouders hadden een tuinderij in Haarlem, met vollegrondsteelt en twee kassen. Ons leven speelde zich af op die 1,5 hectare tuinbouwgrond aan de rand van de stad. Boerenkool in de vrieskou en tulpen in de kas, in het voorjaar spinazie, sla, andijvie en zomers zaten we 'in de prei'. Redelijk voorspelbaar en autonoom, toch? Ik realiseerde mij pas later dat, naast het weer uiteraard, economische, maatschappelijke en ecologische omstandigheden wel degelijk van invloed waren op de bedrijfsvoering.
Veel bedrijven zijn er tegenwoordig wel op de een of andere wijze mee bezig: het inrichten van dashboards waarmee de resultaten voortdurend kunnen worden gemonitord. Het idee achter de dashboards is dat je realtime inzicht hebt in alle transacties en belangrijke data voor de organisatie en dat er adequaat ingegrepen wordt wanneer de cijfers daartoe aanleiding geven. Toch gaat het daar vaak verkeerd.
Nederland ontworstelt zich langzaam uit de houdgreep van corona. Het normale leven komt op gang, de economie draait wonderwel op volle toeren, maar de formatie zit ondertussen muurvast. En dat terwijl er grote thema's moeten worden aangepakt.
Op 15 maart van dit jaar, kort voor de verkiezingen, schreef ik een column met als titel Is een 'zakenkabinet' de oplossing voor een verdeeld politiek landschap? u00a0Inmiddels zijn we 6 maanden verder in de tijd maar geen stap dichterbij in het formatieproces. Sterker nog, de verdeeldheid in ons politieke landschap is verder geu00ebscaleerd en komende weken wordt een poging gedaan om te komen tot een minderheidskabinet door puinruimer Johan Remkes.
