Hoe houden we de zorg betaalbaar en wint solidariteit het van individualisme? Misschien moeten we minder kijken naar het risico van investeerders en meer naar de vraag hoeveel winstuitkering maatschappelijk te verantwoorden is.
Vanaf begin jaren 80 gingen wij naar ons vaste vakantieadres in het prachtige Zeeland. Wij hadden op het schitterende Walcheren een stacaravan om de jaarlijkse vakanties te vieren. Het waren ook de jaren waarin je nog met acceptabele temperaturen heerlijk buiten van het weer kon genieten. Op de camping of bij voorkeur aan het strand in Vlissingen of Domburg met die heerlijke zeelucht. Wij kregen er altijd trek van. Een familietraditie die wij dan ook graag in ere houden is mosselen koken. Tegenwoordig kookt er meer.
Rechtgeaarde financials die deze kop lezen, trekken vast op z'n minst even een wenkbrauw op. Ho, ho, wacht eens even, 'marketeers maken de wereld mooier dan deze is' en 'Marketing is gebakken lucht!' Ik ken helaas de hardnekkige vooroordelen, ik schreef er eerder een blog over. Maar hoe onwaarschijnlijk het ook lijkt, er is een interessante ontwikkeling gaande. Een paradigmaverschuiving waardoor financials en marketeers eigenlijk voor eenzelfde opdracht komen te staan; van het maken van economische impact naar maatschappelijke impact.
'Hoe voelt u zich?' vroeg de mevrouw aan mij die vakkundig meedoet aan de marathonvaccinaties van Covid-19. Met de ijsjes, thee en andere catering is het ongetwijfeld comfortabel vertoeven. Zo ook met de twee prachtige GGD-stempels in het gele vaccinatieboekje. Wellicht gaat de vakantie dit jaar wel door.
Op de dag dat het Nederlands elftal ons zwaar teleurstelde waren we gelukkig ook getuige van hoe succesvol focus en visie ook kan zijn.
Hoe vaak lees je niet dat er veel voordelen zitten aan het datagedreven werken? Vaak. Bedrijven en (semi-)publieke organisaties kunnen met het leggen van verbanden hun (potentiu00eble) klanten beter bedienen, bedrijven krijgen meer inzicht in hun eigen prestaties en met meer en betere gegevens hebben bestuurders meer sturingsmogelijkheden binnen de organisaties waarvoor zij verantwoordelijk zijn.
Linkedin en nieuwsberichten staan er vol mee: mensen die iets nieuws bedenken, ondernemen, opstarten. Wat mooi! Een nieuwe innovatie in de zorg? Een nieuwe samenwerking? Een nieuw project? Het kan rekenen op vele duimpjes omhoog! Nieuw beleid betekent lef en leiderschap. Fantastisch toch?
Er is veel te doen over inclusie, dat niemand mag worden buitengesloten en iedereen meedoet. Over diversiteit en hoe je elkaar kunt versterken vanuit ieders talent. Het is goed dat het onderwerp steeds meer bespreekbaar wordt, in al z'n facetten. Er zijn steeds meer bedrijven en organisaties die inzien dat de eenvormigheid van hun personeelsbestand hen niet verder gaat brengen.
De coronacrisis en andere maatschappelijke ontwikkelingen zijn lessen geweest voor de Finance functie als hoeder van de organisatie. Het zijn uitdagende tijden, want het is niet altijd duidelijk wat de verstandigste manier is om met deze externe ontwikkelingen om te gaan.
Nederland is wereldwijd altijd 'het' voorbeeld geweest van een polderland. Polderen in de zin van het winnen van land en polderen in de zin van het winnen van een meerderheid voor beleidskeuzes. Ik focus me hier op de tweede vorm van polderen; compromissen sluiten en samenwerken. Polderen lukt echter alleen nog als het aantal gesprekspartners aan tafel overzichtelijk is. Als dat niet meer het geval is moet je durven te veranderen! Een zakenkabinet is mijns inziens de oplossing.
